Polityka Architektoniczna Grupy Wyszehradzkiej
Konferencja Międzynarodowa
Budapeszt, 13 - 14 października 2008 r.
KOMUNIKAT PRASOWY
WYTYCZNE DLA POLITYK ARCHITEKTONICZNYCH
PAŃSTW GRUPY WYSZEHRADZKIEJ
12 PUNKTÓW
Stowarzyszenia architektów Grupy Wyszehradzkiej postanawiają, że każdy kraj członkowski (Czechy, Polska, Słowacja, Węgry) powinien zadbać o to, by powstała narodowa polityka architektoniczna.
Jej założenia formułowane są w ramach publicznych warsztatów i forów dyskusyjnych. Polityka architektoniczna przyjmowana jest przez środowiska architektów oraz zawodów pokrewnych i podlega zatwierdzeniu przez rząd.
Wytyczne dla polityki architektonicznej powinny służyć ośrodkom decyzyjnym oraz na różnych poziomach legislacji krajowej i międzynarodowej.
Podczas międzynarodowej konferencji „Polityka Architektoniczna Grupy Wyszehradzkiej”, profesjonalni partnerzy grupy V4 podsumowali w 12 punktach swoje wspólne wytyczne dla tworzenia narodowych polityk architektonicznych:
- Edukacja podstawowa. Kształcenie z zakresu architektury i kultury wizualnej musi być uwzględnione już w szkołach podstawowych i średnich.
- Kontrolowanie wpływu środowiska zbudowanego na gospodarkę, kulturę i środowisko naturalne wymaga całościowego podejścia również na poziomie rządowym - ministerialnym. Obecny podział kompetencyjny w administrowaniu państwem nie obejmuje tych pól w stopniu wystarczającym; potrzebna jest koordynacja.
- Ze względu na swoją naturę i "motywacje", kryteria ekonomiczne, kulturowe i środowiskowe muszą uzyskać swoje nowe znaczenie w procesach kształtowania środowiska zbudowanego. W sferze gospodarki musi być realizowana zasada solidarności, w sferze kultury - zasada wolności, a w dziedzinie środowiska - zasada równości.
- Doraźne i przypadkowe interwencje muszą zostać zastąpione długoterminowym planowaniem - dążeniem do działań o charakterze trwałym.
- Silna kontrola urbanizacji. Niekontrolowany, "chaotyczny" rozrost urbanizacji musi być zatrzymany. Potrzebne są nowe środki, metody i podejście dla przekształceń i rozwoju przestrzeni zurbanizowanej.
- Potrzebne są spójne i jasne, równe dla wszystkich regulacje dotyczące wykonywania zawodu architekta, zgodne z praktyką przyjętą w krajach europejskich.
- Dla zamówień publicznych cena nie może być kryterium decydującym.
- Powinności zawodu architekta to: tworzenie środowiska zrównoważonego; prowadzenie prac projektowych i budowlanych w sposób zapewniający trwałość i poszanowanie energii; zmniejszenie obciążających środowisko emisji zanieczyszczeń; wykorzystywanie materiałów i zasobów naturalnych w sposób ekonomiczny oraz stosowanie odnawialnych źródeł energii.
- Obecny standard zabudowy i infrastruktury jest w znacznym stopniu powodem kryzysu ekologicznego i zmian klimatycznych, dlatego architekci muszą działać ze świadomością swojej odpowiedzialności.
- Ochrona krajobrazu i troska o przestrzeń publiczną muszą by zapewnione, tak samo jak dążenie do jakości architektury.
- Dobro człowieka jest celem architektury, a podtrzymywanie życia stanowi centrum jej uwagi.
- Istniejące budynki, miasta oraz infrastruktura stanowią przeważającą część środowiska zbudowanego; ich ochrona, utrzymanie i transformacja wymagają odpowiedniej wiedzy i koordynacji.
